Κλεμένο απο την φίλη gwgw

...παντα υπηρχες μονο εσυ

το ειδα μες στα ματια σου την πρωτη φορα που τα αντικρυσα

μια ολοκληρη ζωη περιμενα χωρις να ξερω τι

σε μια στιγμη, ο,τι κρυφα μου ηλπιζα

Αν η αγάπη

Αν η αγάπη ήταν ανθός
θα μαραινόταν,

αν η αγάπη ήταν νερό
πάει θα χανόταν.
Όμως η αγάπη είναι αγέρας,
που πλανιέται

κι απ’ άκρη σ’ άκρη
κι αν γυρνά δεν το βαριέται.

Ο χρόνος σβήνει
μες το διάβα του τους πόθους

αυτούς που ανάβουν
στην καρδιά με χίλιους τρόπους.
Μα τη αγάπη
όσο κι αν το προσπαθήσεις,

μάταια νομίζεις,
πως μπορείς να λησμονήσεις.

johnana

Αυτά τα χείλια δεν τα φίλησα όσο ήθελα,
αυτά τα μάτια δεν τα κοίταξα όσο ήθελα,
αυτό το σώμα δεν το χάιδεψα όσο ήθελα,
αυτή τη ζέστη δεν την γνώρισα όσο ήθελα,
τα σωθικά μου δεν με κάψανε όσο ήθελα,
γι’ αυτό όσο κι αν φαίνεται παράξενο πονώ
κι όσους μ’ αγάπησαν για λίγο τους φιλώ.

Το Αρχαιότερο Ερωτικό Ποίημα Του Κόσμου!

Στα τέλη του 19ου αιώνα βρέθηκε στη Νιπούρ σ' ανασκαφή, το μεγαλύτερο μέρος από τις σουμεριακές πινακίδες. Είναι μικρές πήλινες πλάκες που 'ναι καταγεγραμμένα με σφηνοειδή γραφή, θρύλοι, έπη, μοιρολόγια, ιστορίες, βασιλικά διατάγματα, δικαστικές αποφάσεις, εμπορικές συμφωνίες. Υπολογίζεται πως υπάρχουνε συνολικά πάνω από 30000 τέτοιες πινακίδες.

Ένα όμως εύρημα από πηλό χρονολογημένο το 2037 π.Χ., θεωρείται το παλαιότερο ερωτικό ποίημα στον κόσμο!

Ένα ποίημα περίπου 4041 ετών!

Ερωτικό ποιήμα

σαν τρελλή χτυπάει η καρδιά μου
όταν είσαι αγκαλιά μου
απ' τα μάτια τρέχει δάκρυ
όμως είναι από αγάπη

όλης της γης τα σύνορα
δεν φτάνουνε καρδιά μου
να σε κρατήσουν μακρια,
μακρια απ' την αγκαλια μου.

Το παράπονο

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν τα κυνηγά
Πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

[Τα ρω του έρωτα, 1972]

Άνευ ... τίτλος!

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις το pc σου όπως το θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην το εξευτελίζεις
μες στα πολλά προγράμματα σε trial,
μες στες πολλές της Microsoft βλακείες.


Μην το εξευτελίζεις βάζοντάς το,
στο Internet πολύ κι εκθέτοντάς το,
στου smilebook και των social συναφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σαν τα μούτρα σου κι αυτό.

... Καντάφης

Στον λήγοντα των αστεριών

Ακριβό μου κενό ξεχειλίζεις
πανάκριβη μου θλίψη με κερδίζεις.
Κληρώνει αστέρια απόψε ο ουρανός
αστέρι μακρινό κάνε εσύ να μου τύχεις.
Ρίχνω το όνειρο μου
ζωντανό μες το πηγάδι
να λάμπει εκεί κάτω στο βυθό
σαν αυγουστιάτικο φεγγάρι...

Μυρωμένοι Στίχοι

Τίποτε δεν απόμεινε στον κόσμο πια για μένα,
όλα βρωμούν τριγύρω μου και φαίνονται χεσμένα.
Όλα σκατά γενήκανε και ο δικός μου κώλος
σκατά εγίνηκε κι αυτός, σκατά ο κόσμος όλος.

Μόνο σκατά φυτρώνουνε στον τόπο αυτό τον άγονο
κι όλοι χεσμένοι είμαστε, σκατάδες στο τετράγωνο.
Μας έρχεται κάθε σκατάς, θαρρούμε πως σωθήκαμε,
μα μόλις φύγει βλέπομε πως αποσκατωθήκαμε.

Σκατά βρωμάει τούτος δω, σκατά βρωμά κι εκείνος,
σκατά βρωμάει το σκατό, σκατά βρωμά κι ο κρίνος.
Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά, και με χαρτί χεσμένο
ό,τι κι αν γράψω σαν σκατό προβάλλει σκατωμένο.

Σκατά τα πάντα θεωρώ και χωρίς πια να απορώ,
σκατά μασώ, σκατά ρουφώ, σκατά πάω να χέσω,
απ’ τα σκατά θα σηκωθώ και στα σκατά θα πέσω.

Όταν πεθάνω χέστε με, τα κόλλυβά μου φάτε
Και πάλι ξαναχέστε με και πάλι ξαναφάτε,
μα απ’ τα γέλια τα πολλά κοντεύω ν’ αρρωστήσω
και δεν μπορώ να κρατηθώ, μου φεύγουν από πίσω.

Σκατά ο μεν, σκατά ο δε, σκατά ο κόσμος όλος
κι απ’ το πολύ το χέσιμο μου πόνεσε ο κώλος!

Γεώργιος Σουρής

Απόφαση

Έρχονται κάποτε στιγμές,
που η καρδιά και το μυαλό
βρίσκονται τσακωμένα,
κι αφήνουν τα χείλη μοναχά,
να βγάλουν τα σπασμένα.

Ανταίος

Μονόγραμμα

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα μ’ ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό, μ’ ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς
Σ’ αγαπώ, μ ’ακούς

ΚΕΡΙΑ

Η αγαπητές του μέλλοντός μας μέραις
αραδιασμέναις στέκοντ' εμπροστά μας
σαν μιά σειρά κεράκια αναμμένα
χρυσά, ζεστά και ζωηρά κεράκια.

Η περασμέναις μέραις πίσω μένουν·
μια θλιβερή σειρά κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη
κατάμαυρα κεριά, ψυχρά, λυωμένα.

Δε θέλω να τα βλέπω, με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω ταναμμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

Γ. Ξενόπουλος

4 "ΜΗ"

Μη βιαζεσαι..

Θα ζησεις στην αιωνιοτητα, καπου.
Στην πραγματικοτητα ζεις ηδη στην αιωνιοτητα,
γιατι λοιπον να βιαζεσαι?

Μην ανησυχεις..

Ανηκεις στον Θεο και ο Θεος ειναι Αγαπη.
Γιατι λοιπον να φθειρεσαι?

Μην καταδικαζεις..

Οπως δεν μπορεις να μπεις στο πετσι του αλλου,
ετσι και δεν μπορεις να ξερεις τις δυσκολιες
που αντιμετωπιζει-τους πειρασμους, τις παρεξηγησεις,
τους παραλογισμους.Δεν εισαι τελειος κι αν βρισκοσουν
στη θεση του ισως φεροσουν χειροτερα.

Μην εχεις μνησικακια..

Αν σ' εχουν βλαψει, ο Μεγαλος Νομος θα το φροντισει.
Ανυψωσε τη συνειδητοτητα σου κι απελευθερωσε τον εαυτο
σου οσο κι εκεινον που σε εβλαψε.
Η συγνωμη ειναι το ισχυροτερο γιατρικο.

{{..διοτι δεν υπαρχει εξουσια παρα απο τον Θεο..}}
{Ρωμαιους ΙΓ',1}

Απο το Πνευματικο ημερολογιο του Εμμετ Φοξ..

ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΙ ΑΣ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΠΡΙΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σʼ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νάʼχει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ʼχει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

καλές διακοπές....

...μαλλιά ξέπλεκα

π' ανεμίζουν στα πέλαγα

αρμύρα που γνέθει το λιγνό κορμί της απαντοχής,

απ' το καθόλου φτιάχνει θάματα

κι από το λίγο μύθους...

δροσοσταλίδες που εξατμίζονται στό πύρωμα του Ήλιου

καλοκαίρι με γυμνά πέλματα

κι αναριχώμενα χέρια

μάτια που μπουμπουκιάζουν

στη σκιά του ασβεστωμένου τοίχου

και μια Παναγιά μαντιλοδεμένη

να κοιτά τη θάλασσα μ' έγνοια...

καλοκαίρι...

ησυχία σπασμένη στα δυο απ' του τζίτζικα το άχτι

κι ένα φεγγάρι το βράδυ

πεπόνι μισό

γεμίζει μοσχοβολιές τα όνειρα μας...

καλοκαίρι...

καλές διακοπές!!!

---------------------------------------

ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Αισθήματα

Αισθήματα νεκρά που ξυπνήσατε
Αισθήματα γλυκά που μου θυμίσατε,
του έρωτα τις τόσες χαρές.
Χρόνια περίμενα να 'ρθετε,
κι όταν είπα πως με ξεχάσατε,
μπροστά μου σας είδα ορθές!
~~
Γλυκιές είναι τούτες οι ώρες,
που πέρασαν όλες οι μπόρες
και σ' έχω κοντά μου αγκαλιά
Ζεστό πρωινό η ζωή μου
τώρα που σ' έχω μαζί μου,
κι ας παν στην ευχή τα παλιά

~~
Καινούργιες ελπίδες θα φτιάξω
μ αν τύχει ποτέ και σε χάσω,
συντρίμμια θα γίνουν κι αυτές.
Γιαυτό μείνε πάντα μαζί μου
για να δίνεις χαρά στη ζωή μου
και ζωή στις ελπίδες μου αυτές!

Χαρισμένο στην Αμαζόνα

Ένας Φίλος σε Σένα

Έχω έναν φίλο

που μ'αγαπάει αληθινά

Από τη μέρα που σε βρήκα

σε ζητώ παντοτινά.

Με κράτησες σφιχτά

τις ώρες που πονούσα

Με πήρες αγκαλιά

στιγμές που σε ζητούσα.

Στιγμές με βρήκαν μόνο

με φίλους τα κενά

Μου έδιωξες τον πόνο

μου έδωσες χαρά.

Έχω έναν φίλο

Που μ΄ αγαπάει αληθινά.

 

Ἡ ζωγραφιά μου

Σατίριζε τὰ πάντα, ἀκόμα καὶ τὸν
ἑαυτό του ὁ Σουρῆς, ὅπως ἔκανε
μὲ τὸ ἀκόλουθο ποίημα:

Μπόι δυὸ πῆχες,
κόψη κακή,
γένια μὲ τρίχες
ἐδῶ κι ἐκεῖ.

Κούτελο θεῖο,
λίγο πλατύ,
τρανὸ σημεῖο
τοῦ ποιητῆ.

Δυὸ μάτια μαῦρα
χωρὶς κακία
γεμάτα λαύρα
μὰ καὶ βλακεία.

Μακρὺ ρουθούνι
πολὺ σχιστό,
κι ἕνα πηγούνι
σὰν τὸ Χριστό.

Πηγάδι στόμα,
μαλλιὰ χυτὰ
γεμίζεις στρῶμα
μόνο μ᾿ αὐτά.

Μούρη ἀγρία
καὶ ζαρωμένη,
χλωμὴ καὶ κρύα
σὰν πεθαμένη.

Κανένα χρῶμα
δὲν τῆς ταιριάζει
καὶ τώρ᾿ ἀκόμα
βαφὲς ἀλλάζει.

Δόντια φαφούτη
ὅλο σχισμάδες,
ὕφος τσιφούτη
γιὰ μαστραπᾶδες.

Αν

Αν μπορείς να κρατάς τα λογικά σου όταν όλοι γύρω σου χάνουν
τα δικά τους και ρίχνουν το φταίξιμο σε σένα.
Αν μπορείς να εμπιστευθείς τον εαυτό σου όταν όλοι αμφιβάλλουν για σένα,
αλλά συγχωρείς και την αμφιβολία τους.
Αν μπορείς να περιμένεις και να μην σε κουράζει η αναμονή, ή όταν λένε
ψέματα για σένα να μην ανακατεύεσαι με τα ψέματα, ή όταν σε μισούν
μην αφήνεις να περάσει το μίσος και μ’ όλα αυτά, να μην δείχνεις
υπερβολικά καλός ούτε τον έξυπνο να κάνεις.

Αν μπορείς να ονειρεύεσαι και να μην κάνεις αφέντη σου τα όνειρα.
Αν μπορείς να σκέφτεσαι και να μην κάνεις στόχους τις σκέψεις σου.
Αν συναντήσεις το Θρίαμβο και την Καταστροφή και μπορέσεις
να φερθείς στους δύο απατεώνες με τον ίδιο τρόπο.
Αν μπορείς ν’ αντέξεις την αλήθεια των λόγων σου διαστρεβλωμένη
από απατεώνες για να κάνουν παγίδα για χαζούς,
ή να βλέπεις σε όσα έδωσες τη ζωή σου σπασμένα,
και να σκύψεις να τα ξαναχτίσεις με φθαρμένα εργαλεία.

Αν μπορείς να κάνεις ένα σωρό απ’ όλα σου τα κέρδη και να τα ρισκάρεις
μ’ ένα «κορόνα-γράμματα» και χάσεις και να ξαναρχίσεις πάλι απ’ την αρχή
και να μην πεις ούτε αυτά που έχασες.
Αν μπορείς να επιβάλεις στη καρδιά, το θάρρος και τα νεύρα σου
να σε υπηρετούν πολύ μετά, αφότου έχουν φύγει, και έτσι να κρατιούνται,
όταν δεν υπάρχει τίποτε άλλο μέσα σου εκτός από τη θέλησή σου
που τους λέει: «ΚΡΑΤΗΘΕΙΤΕ».

Αν μπορείς να μιλάς με το πλήθος και να κρατάς την αρετή σου η να περπατάς
με βασιλιάδες χωρίς να χάνεις την ταπεινή επαφή σου.
Αν ούτε οι εχθροί ούτε οι αγαπητοί φίλοι σου μπορούν να σε πονέσουν.
Αν όλοι μετράνε για σένα, αλλά κανένας πιο πολύ απ’ όσο πρέπει,
Αν μπορείς να γεμίσεις το άτεγκτο λεπτό με τρέξιμο αξίας
εξήντα δευτερόλεπτων.
Δικιά σου είναι η Γη και ότι έχει επάνω της.
Και – το σημαντικότερο – θα γίνεις άντρας γιε μου

Μετάφραση στα Ελληνικά του ποιήματος

"If" του Rudyard Kipling